Even the worthy can talk their dignity away.
Valluvar warns that no standing is immune. The moment even people of real worth give themselves to pointless talk, their excellence and the high regard that comes with it depart at once. A reputation built patiently over years can drain out through a loose, idle tongue in an afternoon.
சான்றோரும் தம் கௌரவத்தைப் பேசி இழக்கலாம்.
எந்த நிலையும் விதிவிலக்கல்ல என வள்ளுவர் எச்சரிக்கிறார். உண்மை மதிப்புடையோரும் பயனற்ற பேச்சில் தம்மை ஈடுபடுத்திய கணமே, அவர்தம் சிறப்பும் அதனோடு வரும் உயர்மதிப்பும் உடனே நீங்குகின்றன. ஆண்டுகளாகப் பொறுமையாகக் கட்டிய நற்பெயர், தளர்ந்த, வீண் நாவால் ஒரே மதியத்தில் வடிந்துபோகலாம்.
Parimelazhagar: worth and regard leave at once.
Parimelazhagar underlines the immediacy: if those of fine, gracious nature take to profitless words, their distinction and the esteem it brings 'depart at once.' Even the word 'speak,' he notes, is set down to teach not-speaking — the verse names the slip only to forbid it the more firmly. Standing is not lost slowly here; it goes the moment the idle word leaves the mouth.
பரிமேலழகர்: மதிப்பும் கௌரவமும் உடனே நீங்கும்.
உடனடித்தன்மையைப் பரிமேலழகர் அடிக்கோடிடுகிறார்: இனிய, நல்ல இயல்புடையோர் பயனற்ற சொற்களில் இறங்கினால், அவர்தம் விழுப்பமும் அது தரும் மதிப்பும் 'உடனே நீங்கும்.' 'சொலின்' (சொல்) என்னும் சொல்கூட சொல்லாமையை உணர்த்தவே வைக்கப்பட்டது என்கிறார் — தவறைப் பெயரிடுவதே அதை இன்னும் உறுதியாகத் தடுக்க. கௌரவம் இங்கு மெல்லமெல்ல இழக்கப்படவில்லை; வீண் சொல் வாயைவிட்ட கணமே போகிறது.
The asymmetry of reputation.
Worth accrues slowly and dissipates fast; that asymmetry is the heart of this verse. The very qualities that earned you a hearing make your idle words more conspicuous, not less, because people hold the respected to a higher line. The practical lesson is sobering: the more standing you have, the more carefully you must spend your words, since you now have more to lose with each careless one.
நற்பெயரின் சமனின்மை.
மதிப்பு மெல்ல சேர்கிறது, விரைவில் கரைகிறது; அந்தச் சமனின்மையே இக்குறளின் இதயம். உனக்குச் செவிசாய்க்க வைத்த அதே குணங்கள், உன் வீண் சொற்களை மிகுதியாகத் தெரியச் செய்கின்றன, குறைவாக அல்ல — ஏனெனில் மதிக்கப்பட்டோரை மக்கள் உயர்ந்த கோட்டில் வைக்கின்றனர். நடைமுறைப் பாடம் சிந்திக்க வைக்கிறது: உனக்கு எத்துணை நிலை உண்டோ, அத்துணை கவனமாக உன் சொற்களைச் செலவிட வேண்டும், ஏனெனில் ஒவ்வொரு கவனமற்ற சொல்லாலும் இழக்க உனக்கு இப்போது அதிகம் உள்ளது.
Even people of real worth lose dignity the moment they take to idle talk.
Valluvar warns no standing is immune: the moment even the worthy give themselves to pointless talk, their excellence and the regard it brings depart at once. Parimelazhagar stresses the immediacy — standing goes the moment the idle word leaves the mouth. A reputation built over years can drain through a loose tongue in an afternoon.
The more standing you have, the more carefully spend your words.
Worth accrues slowly and dissipates fast — that asymmetry is the heart of this verse. The very qualities that earned you a hearing make your idle words more conspicuous, because people hold the respected to a higher line. So the more standing you have, the more carefully you must spend your words: you now have more to lose with each careless one.