Four shadows that never leave.
Valluvar lists the standing cost of the trespass. Four evils never once leave the person who violates another's home: hatred, sin, fear, and lasting disgrace. They are not occasional penalties but permanent companions — the moment one crosses that line, these four move in and do not move out.
ஒருபோதும் விலகாத நான்கு நிழல்கள்.
மீறலின் நிலையான விலையை வள்ளுவர் பட்டியலிடுகிறார். பிறன் இல்லத்தை மீறுபவனை நான்கு குற்றங்கள் ஒருபோதும் விட்டுநீங்கா: பகை, பாவம், அச்சம், நிலையான பழி. இவை எப்போதாவது வரும் தண்டனைகள் அல்ல, நிரந்தரத் துணைவர் — அந்தக் கோட்டைத் தாண்டிய கணமே, இந்நான்கும் உள்வந்து, வெளியேறா.
Parimelazhagar: and so both worlds are lost.
Parimelazhagar names the four exactly — enmity (from the wronged), sin, fear, and the disgrace that clings to one's family — and draws the conclusion the verse implies: with these four inseparable, the person loses the good of this world and the next alike. The act buys a package of consequences that cannot be unbundled.
பரிமேலழகர்: ஆகவே இரு உலகும் இழக்கப்படும்.
நான்கையும் துல்லியமாகப் பரிமேலழகர் பெயரிடுகிறார் — பகை (தீங்கிழைக்கப்பட்டவரிடமிருந்து), பாவம், அச்சம், குடியோடு ஒட்டும் பழி — மேலும் குறள் குறிப்பிடும் முடிவை வரைகிறார்: இந்நான்கும் பிரிக்க இயலாததால், அந்நபர் இம்மை மறுமை இரண்டின் நன்மையையும் இழக்கிறார். அந்தச் செயல், பிரிக்க இயலாத விளைவுத் தொகுப்பை வாங்கித்தருகிறது.
The afterlife of one decision.
Beyond any external punishment, Valluvar maps the internal climate such an act creates: the enmity of those wronged, the weight of the wrong itself, the constant low-grade fear of exposure, and a name that no longer comes clean. People imagine the act as a single event; he shows it as a long sentence served afterward. The four shadows are why what felt like a moment becomes a way of life.
ஒரே தீர்மானத்தின் பின்வாழ்வு.
எந்த வெளித் தண்டனைக்கும் அப்பால், அத்தகைய செயல் உருவாக்கும் உள்-காலநிலையை வள்ளுவர் வரைபடமாக்குகிறார்: தீங்கிழைக்கப்பட்டோரின் பகை, தவற்றின் சுமை, அம்பலமாகுமோ என்னும் இடைவிடாத மெல்லிய அச்சம், இனி தூய்மையாகாத ஒரு பெயர். மக்கள் அச்செயலை ஒரே நிகழ்வாக நினைக்கின்றனர்; அவர் அதைப் பின்னர் அனுபவிக்கும் நீண்ட தண்டனையாகக் காட்டுகிறார். ஒரு கணம்போல் தோன்றியது ஒரு வாழ்க்கைமுறையாக மாறுவதற்கு அந்த நான்கு நிழல்களே காரணம்.
Hatred, sin, fear, and disgrace move in for good with this one wrong.
Valluvar lists the standing cost: four evils never leave the one who violates another's home — hatred, sin, fear, and lasting disgrace. Parimelazhagar names them (the wronged's enmity, sin, fear, family disgrace) and draws the conclusion: with these four inseparable, both worlds are lost. The act buys a package of consequences that can't be unbundled.
Count the four permanent companions before, not after.
Picture the lasting climate such an act creates — the enmity of those you wronged, the weight of the wrong, the constant fear of exposure, a name that never comes clean. People imagine the act as one moment; it's actually a long sentence served afterward. Count those four shadows before you act, because once in, they don't move out.