Greed-got gain sours at the harvest.
Valluvar warns against even desiring the wrong kind of gain. Do not want the wealth that comes from coveting another's property, he says, because when the time comes to actually enjoy it, its fruit turns out to be anything but good. The pleasure is promised at the grabbing; the bitterness arrives at the eating.
வேட்கையால் வந்த ஆக்கம் அறுவடையில் புளிக்கிறது.
தவறான வகை ஆக்கத்தை விரும்புவதற்கும் எதிராக வள்ளுவர் எச்சரிக்கிறார். பிறர் பொருளை வேட்டுவரும் செல்வத்தை விரும்பவே வேண்டாம் என்கிறார், ஏனெனில் அதை உண்மையில் அனுபவிக்கும் காலம் வரும்போது, அதன் பயன் நன்றாக இராது. இன்பம் பறிக்கும்போது வாக்களிக்கப்படுகிறது; கசப்பு உண்ணும்போது வருகிறது.
Parimelazhagar: its fruit cannot be good.
Parimelazhagar reads the second line tightly: the gain piled up by craving another's wealth, when later experienced — 'at its ripening' — cannot turn out well. The wrong in its origin taints the whole yield. So the instruction is not merely 'don't take' but 'don't even desire,' since the desire is for a thing whose fruit is poisoned from the root.
பரிமேலழகர்: அதன் பயன் நன்றாக இயலாது.
இரண்டாம் அடியைப் பரிமேலழகர் இறுக்கமாகப் படிக்கிறார்: பிறர் செல்வத்தை அவாவிக் குவித்த ஆக்கம், பின் அனுபவிக்கும்போது — 'அதன் விளைவில்' — நன்றாக முடிய இயலாது. அதன் பிறப்பில் உள்ள தவறு முழு விளைவையும் கறைப்படுத்துகிறது. ஆகவே 'எடுக்காதே' மட்டுமன்று, 'விரும்பவே வேண்டாம்' என்பதே அறிவுரை, ஏனெனில் வேராகவே நஞ்சேறிய ஒன்றை விரும்புதலே அது.
Counting the harvest, not the grab.
Greed sells you the moment of acquisition and hides the season of consequence. Valluvar tells you to do the opposite accounting: look past the thrill of getting to the long aftertaste of having. Wealth that arrived by wronging someone keeps the wrong inside it — in the fear, the resentment, the corrosion of self-respect that come with the enjoying. Refuse it at the wanting, before it ever becomes yours to regret.
பறிப்பை அல்ல, அறுவடையைக் கணக்கிடு.
பேராசை, பெறும் கணத்தை உனக்கு விற்று, விளைவின் பருவத்தை மறைக்கிறது. நேர் எதிர் கணக்கைச் செய் என்கிறார் வள்ளுவர்: பெறுவதன் சிலிர்ப்பைக் கடந்து, வைத்திருப்பதன் நீண்ட பின்சுவையை நோக்கு. ஒருவரைத் தீங்கிழைத்து வந்த செல்வம், அந்தத் தீங்கைத் தனக்குள்ளேயே வைத்திருக்கிறது — அனுபவிப்போடு வரும் அச்சம், வெறுப்பு, சுயமதிப்பின் அரிப்பு. அது உன்னுடையதாகி வருந்துமுன், விரும்பும் தருணத்திலேயே அதை மறு.
Wealth got by coveting yields bitter fruit when the time comes to enjoy it.
Valluvar warns against even desiring greed-got gain: when the time comes to enjoy it, its fruit is anything but good. Parimelazhagar: the wrong in its origin taints the whole yield, so the instruction is not merely 'don't take' but 'don't even desire' — the desire is for a thing whose fruit is poisoned from the root.
Count the long aftertaste, not the thrill of getting.
Greed sells you the moment of acquisition and hides the season of consequence. Do the opposite accounting: look past the thrill of getting to the long aftertaste of having. Wealth that arrived by wronging someone keeps the wrong inside it — fear, resentment, eroded self-respect. Refuse it at the wanting stage, before it ever becomes yours to regret.