The secret to wealth that doesn't shrink.
Valluvar offers an almost paradoxical money lesson. If you ask what keeps a person's wealth from dwindling, the answer is simply this: not coveting the property in another's hand. The way to hold onto what you have, he says, is to stop reaching for what is not yours.
சுருங்காத செல்வத்தின் இரகசியம்.
ஏறக்குறைய முரண்பாடான ஒரு செல்வப் பாடத்தை வள்ளுவர் தருகிறார். ஒருவரின் செல்வம் சுருங்காமைக்குக் காரணம் என்ன என்று கேட்டால், விடை எளிது: பிறன் கையில் உள்ள பொருளை வேட்காமையே. உன்னிடம் உள்ளதைத் தக்கவைக்க வழி, உன்னுடையதல்லாததை எட்ட நிறுத்துவதே என்கிறார்.
Parimelazhagar: not coveting is what preserves wealth.
Parimelazhagar reads the verse as cause and answer: wealth is by nature liable to shrink, so what is the cause of its not shrinking? — and the cause is the owner's not desiring the property another holds. To covet is to set in motion the very forces (wrong, enmity, loss) that erode wealth; to not covet is to leave one's own prosperity undisturbed.
பரிமேலழகர்: வேட்காமையே செல்வத்தைக் காக்கிறது.
குறளைக் காரணமும் விடையுமாகப் பரிமேலழகர் படிக்கிறார்: செல்வம் இயல்பாகவே சுருங்கும் தன்மை உடையது; ஆகவே அது சுருங்காமைக்குக் காரணம் என்ன? — காரணம், பிறன் வைத்திருக்கும் பொருளைத் தான் விரும்பாமையே. வேட்டல், செல்வத்தை அரிக்கும் சக்திகளையே (தீங்கு, பகை, இழப்பு) இயக்கத்தில் விடுகிறது; வேட்காமை, தன் சொந்த செழிப்பைக் குலையாமல் விடுகிறது.
Reaching for more is how you lose what you have.
We assume the path to keeping wealth is getting more of it. Valluvar points the other way: the grasping that goes after another's property is precisely what triggers the conflicts, reputational damage, and ruin that drain your own. The contented hand holds steady; the greedy one, always reaching elsewhere, drops what it already carried. Security comes from sufficiency, not acquisition.
மேலும் எட்டுவதே உள்ளதை இழக்கும் வழி.
செல்வத்தைக் காக்கும் வழி அதிகம் பெறுவதே என்று கருதுகிறோம். வள்ளுவர் மறுதிசையைச் சுட்டுகிறார்: பிறர் பொருளை நோக்கிச் செல்லும் பற்றுதலே, உன் சொந்தத்தை வடிக்கும் மோதல்களையும், பெயர்க் கேட்டையும், அழிவையும் தூண்டுகிறது. திருப்தியான கை உறுதியாகப் பிடிக்கிறது; வேறெங்கோ எப்போதும் எட்டும் பேராசைக் கை, ஏற்கனவே சுமந்ததைக் கீழே போடுகிறது. பாதுகாப்பு, ஈட்டலில் அல்ல, போதும் என்னும் உணர்வில் வருகிறது.
The way to keep your wealth from shrinking is simply not to covet another's.
Valluvar's near-paradox: what keeps wealth from dwindling? Simply not coveting the property in another's hand. Parimelazhagar: wealth is liable to shrink, and the cause of its not shrinking is the owner's not desiring another's property — for coveting sets in motion the forces (wrong, enmity, loss) that erode wealth, while not coveting leaves prosperity undisturbed.
Hold what you have by stopping the reach for what you don't.
We assume keeping wealth means getting more. Valluvar points the other way: the grasping after another's property is exactly what triggers the conflict, reputational damage, and loss that drain your own. The contented hand holds steady; the greedy one, always reaching elsewhere, drops what it already carried. Security comes from sufficiency, not acquisition.