A reward beyond all reckoning.
The verse refuses to put a figure on the merit of hospitality. There is no saying 'it is just this much'; its worth has no fixed measure. Instead, the reward scales with something else entirely — the worthiness of the guest received. Hospitality is thus not a transaction with a set price but an open-ended good, its value determined not by what the host spends but by the character of the one welcomed.
எல்லா கணக்கையும் மீறிய வெகுமதி.
விருந்தோம்பலின் பயனுக்கு ஒரு எண்ணை வைக்க இக்குறள் மறுக்கிறது. 'அது இவ்வளவே' என்று சொல்வதில்லை; அதன் மதிப்புக்கு நிலையான அளவில்லை. மாறாக, வெகுமதி முற்றிலும் வேறொன்றோடு — வரவேற்கப்படும் விருந்தினரின் தகுதியோடு — அளவுபடுகிறது. ஆகவே விருந்தோம்பல் நிர்ணயிக்கப்பட்ட விலையுள்ள ஒரு பரிவர்த்தனை அல்ல, ஒரு திறந்தநிலை நன்மை; அதன் மதிப்பை வரவேற்பாளர் செலவிடுவது அல்ல, வரவேற்கப்படுபவரின் பண்பே தீர்மானிக்கிறது.
Parimelazhagar: a sacred offering whose fruit is boundless.
Parimelazhagar calls hospitality a vēḷvi, one of the five great sacrifices of the householder's life, and that is why its fruit cannot be measured. He cites the old saying that even a small gift, falling into worthy hands, swells to something vast — 'though the gift be small, in the right hands it covers the sky.' The amount the host gives is almost beside the point; what magnifies the act beyond all reckoning is the worth of the one it is given to.
பரிமேலழகர்: பயன் எல்லையற்ற ஒரு அறச்செயல்.
விருந்தோம்பலை பரிமேலழகர் ஒரு வேள்வி என்கிறார் — இல்லறத்தான் வாழ்வின் ஐம்பெரு வேள்விகளுள் ஒன்று; அதனாலேயே அதன் பயனை அளக்க முடியாது. சிறிய கொடையும், தக்கார் கையில் விழுந்தால், பெரிதாகப் பெருகும் என்னும் பழமொழியை மேற்கோளிடுகிறார் — 'கொடை சிறிதாயினும், தக்கார் கையில் வான் அளவாகப் போர்த்துவிடும்.' வரவேற்பாளர் கொடுக்கும் அளவு கிட்டத்தட்ட பொருட்டல்ல; அச்செயலை எல்லா கணக்கையும் மீறிப் பெரிதாக்குவது, அது யாருக்குக் கொடுக்கப்படுகிறதோ அவரின் தகுதியே.
Why you cannot calculate generosity.
Read for our age, the verse warns against the impulse to measure giving by its cost. We tend to grade a kindness by how much it set us back; the verse says this misses the point entirely. The true worth of a generous act lies in what it means to the one receiving it — and that can be out of all proportion to the expense. A small help given to someone in real need may be worth more than a lavish gift to someone who needs nothing. Don't measure your generosity; just give well.
தாராள மனப்பான்மையை ஏன் கணக்கிட முடியாது.
நம் காலத்துக்குப் படித்தால், கொடையை அதன் விலையால் அளக்கும் உந்துதலுக்கு எதிராக இக்குறள் எச்சரிக்கிறது. ஒரு கருணையை அது நமக்கு எவ்வளவு இழப்பாயிற்று என்பதால் தரப்படுத்த நாம் நாடுகிறோம்; இது கருத்தையே முற்றிலும் தவறவிடுகிறது என்று இக்குறள் சொல்கிறது. ஒரு தாராளச் செயலின் உண்மையான மதிப்பு, அதைப் பெறுபவருக்கு அது என்ன பொருள்படுகிறது என்பதிலேயே உள்ளது — அது செலவுக்கு எந்த விகிதத்திலும் இல்லாமல் இருக்கலாம். உண்மையில் தேவையுள்ள ஒருவருக்கு அளிக்கப்படும் சிறிய உதவி, எதுவும் தேவையில்லாதவருக்கு அளிக்கப்படும் ஆடம்பரக் கொடையைவிட மதிப்பானதாக இருக்கலாம். உன் தாராளத்தை அளக்காதே; நன்றாகக் கொடு.
Hospitality's reward has no fixed measure; it scales with the worth of the guest received.
The verse refuses to price hospitality — there's no saying 'it is just this much.' Its reward scales not with what the host spends but with the worthiness of the guest received. Parimelazhagar calls it a vēḷvi, a sacred offering, whose fruit can't be measured: even a small gift in worthy hands 'covers the sky.' Read for our age, it warns against grading a kindness by its cost — the true worth lies in what it means to the one receiving it.
Don't measure your giving by what it cost you.
Resist the habit of grading your generosity by how much it set you back — the verse says that misses the point entirely. The real worth of what you give lies in what it means to the person receiving it, which can be wildly out of proportion to the expense. A small help to someone in real need can matter more than a lavish gift to someone who needs nothing. So stop calculating; just give where it counts, and give well.